¡que clase tu!

een goeie 18 dagen ver en man ik hou van valencia. vorige week vrijdag hebbek een kot gevonden alwaar ik nu vertoef en geniet. mijn 2 kotgenoten Juansa en Pepe, zijn 2 spaanse machos die verrassend goed kunnen koken, enorm plezant zijn en mij overal mee naar toe sleuren. zij kennen de kleine plekjes alwaar een pintje slechts 40! cent kost, de plekjes waar vrouwen op de toog dansen en ze kennen gelukkig ook de school. het kot zelf heeft alles wat een mens kan wensen:wasmachien, balkonnetje, tv, vaatwas, playstation 2 (alhoewel deze weinig gebruikt zal worden) internet en nen uitgebreide keuken.

om dan even over het school te beginnen kan ik melden dat ik een dezer dagen moet bekend maken welke vakken ik ga nemen en hoe mijn lessenrooster er dus gaat uitzien. ik mag dit volledig zelf bepalen met een leuke mix van vakken uit 3 verschillende richtingen en van het 3de,4de en 5de jaar. daarbovenop heb ik momenteel nog altijd lessen spaans en hebben ze hier soms les tot 21.00. dit vereist dus enkele kleine biologische aanpassingen.

verder kan ik nog vertellen dat er zaterdag een spetterende erasmusparty werd georganiseerd door mijn school maar dat mijn portefeuille kort daarvoor werd gestolen. momenteel leef ik dus zonder identiteit in valencia en spijtig genoeg ook zonder geld. het positieve hieraan was dat ik de hele nacht getrakteerd werd. voorlopig leef ik dus op kosten van barmhartigheid en slaap ik gergeld eens onder een brug.

nu ga ik eens beginnen aan een briefje naar hoofse mensen die ongeduldig elke dag hun postbus nakijken. over een week komen mijn ouders langs en dit houdt dus in dat ik binnenkort spanjaarden kan lastigvallen met gitaargekwel en sweet home alabama´s. Ook kan ik met trots melden dat mijn gefluit in tegenstelling tot in de belgische fuiftenten hier wel geaprecieerd wordt, jaaa tobe lachter maar mee.

wel mis ik af en toe ne goeie friet na een feesje (waar zijn de swa en de chinees als ge ze nodig hebt). zone meeneempaella zegt mij precies veel minder.

mor swat, hasta la vista (terminatir 2 gedubd int spaans is trouwens enorm zwak)

japper

een kot das ni zo simpel

Olé: ik ben voor al mijn vakken geslaagd, ik zit hier dus niet meer in stress af te wachten en ik kan zorgeloos genieten.

Ondertussen zijn we al 10 dagen in de Valènce. Tot nu toe zittek nog altijd in jeugdherbergen of bij vrienden omdat ik nog altijd geen kot heb gevonden. Meer dan 3/4de is enkel voor meisjes en de rest is of te duur of onhaalbaar omdat ik maar een half jaar blijf. De dagen worden gevuld met spaanse les volgen (elke dag van 14.00 tot 17.00 => weg dag) en met rondbellen en valencia afreizen op zoek naar een kot.

Tot zo ver het negatieve nieuws, voor de rest is het hier gewoonweg zalig! De eerste dagen werden er non stop Erasmusfeesjes georganiseerd en iedereen kent zowat iedereen. De eerste vriendengroepen worden gevormd en elke avond zijn er feesjes in overvloed. Het is hier gemiddeld 28°, de spaanse schoonheden paraderen hier in overvloed en den deze geniet ervan. Alleen mijn biologisch systeem is wat in de war met die spanjaarden hun eetgewoonten. Pas om 23.00 avondeten, daar protesteert mijn maag tegen.

vanaf nu zal ik proberen om regelmatig iets te posten, maar iedereen weet wel dat computers geen deftige vorm van communicatie zijn, dus het zal toch gene vette zijn.

om af te sluiten kan ik nog zeggen; da wordt hier nog plezant! Olé