Dadle al coco

zei de leraar tegen ons, dit zou min of meer "denk er maar eens goed over na" betekenen. Examentijd dus en dit had als gevolg dat mijn spaanse cursussen hun geheimen voor mij blootlegden. Mijn eerste examen zou Creatividad geweest zijn op vrijdag. Zou geweest zijn want woensdag al viel ik ten prooi aan bacteriën die zich in ontelbaar grote legers genadeloos op een studerende medemens storten. Mijn hoofd stond op ontploffen en mijn hoest hield de buren wakker dus was ik vrijdag ook niet in staat om een examen af te leggen. Dankzij een serie sms'jes (jaja Jasper gebruikt zijn gsm!) kon ik via Jelle het examen verzetten naar donderdag. Alsof het nog niet genoeg was werd Valencia de voorbije 4 dagen geteisterd door de zwaarste storm in 36 jaar. Ondergelopen straten, hagelstormen en iets buiten Valencia zelfs 1 meter sneeuw! Spanning en avontuur dus.

Alvorens ik bedlegerig werd ben ik natuurlijk naar de fantastische promotiedag van McLaren geweest waar niet minder dan 200.000 foorjonnen aanwezig waren! Het gevolg van deze invasie was dus dat dat rode stipje in de verte, samen met een oorverdovend geluid best wel eens een formule 1 wagen kon zijn. Het vuurwerk nadien maakte wel veel goed, want dit was wederom fantastisch.

Een van de laatste puntjes op mijn to-do-list was een match van Valencia zien in hun oerlelijke stadion. Dus vertrok ik samen met Jelle, Barbara, Dorien en Valerie (troep belgen) naar de spetterende match Valencia-Getafe. Natuurlijk, het moest weer lukken, verloor Valencia een pijnlijke 2-4 nederlaag en was de stadionsfeer niet wat het zou moeten zijn. Maar we hebben het toch maar weer meegemaakt en dankzij onze spetterende hoedsels zorgden we zelf voor de sfeer. (erg dat we al hoeden moeten dragen om sfeer te maken).

Na deze 2 sportieve "hoogtepunten" werd het tijd om zelf eens de beentjes hun gang te laten gaan en dit op een fiesta rojo (dresscode rood) en een fiesta salsa. Deze party's zouden dan achteraf mijn laatste wapenfeit blijken alvorens ziekte de overhand nam.

<= Waarom ik hier veel te goed zit

Ondertussen zijn Jasper, Pepe en Juansa begonnen aan de moeilijke zoektocht naar een nieuwe kotgenote. Een vrouw moet het worden want anders zouden ze de nieuwe kotgenoot teveel vergelijken met mij. Ooooooooooh. Een enkele, licht overdreven advertentie heeft ondertussen al een serie vrouwen laten passeren die lustig mogen kennismaken met de spaanse openheid. Een van de dagen wordt de keuze dus bekend gemaakt en dan wil ik de vrouw niet zijn die beseft dat ze met 2 exhibitionisten samenwoont.

Een weekje gevuld met 4 examens en een afscheidsfeesje scheiden mij nog van het voorgoed terugkeren naar het Belgenland. Gelukkig begin ik op 6 februari direct met een intensieve stage zodat mijn gedachten niet in Spanje zullen zitten.

Wow, vet, cool, megagraaf!!!!

Kinderlijke uitdrukkingen die uit meer dan 50000 monden van toeschouwers van allerlei slag zullen komen maandagavond.

Waaaaant, maandagavond vindt quasi voor mijn deur gewoon een gigantisch, fantastisch, megagroot promotiefeest en officiële inhuldiging plaats van McLaren. Wie is die McLaren dan wel? En zijn er gratis hapjes aanwezig? Zullen enkelen zich afvragen.

McLaren is de naam van de formule 1 ploeg die sinds dit jaar de al-2-jaar-wereldkampioen-op-rij (Fernando Alonso) heeft ingelijfd. En zij hebben besloten om deze maandagavond, in de straat voor mijn deur en vooral rond de fantastische gebouwen van de Ciudad des artes y ciencias (www.cac.es), hun nieuwe formula 1 racemachienen voor te stellen, ook de piloten voor te stellen en dan ook maar ineens ettelijke miljoenen te investeren in een gigantisch vuurwerk, een optreden van Cirque du Soleil, een optreden van de wereldberoemde violiste Vanesse Mae en gewoon een luid en spetterend feest te organiseren. Na deze lange zin is het natuurlijk ook even tijd voor bezinning... Dit evenement betekent: veel lawaai, veel te veel mensen die tegen uwe gevel pissen en vooral ook een invasie van foorjonnen en tuningfanaten (alhoewel deze 2 zich weleens durven mixen). Mogelijk beslissen Juansa, Jasper en Pepe nog om een gigantische voorraad aan bier tegen woekerprijzen te verkopen...

(Gratis hapjes zijn hoogstwaarschijnlijk niet aanwezig.)

Om het tekstje even over een geheel andere boeg te gooien: enkele foto's van mijn school en de heerlijke weg daarnaartoe.

mijn school













elke klas heeft zijn kruisje

het uitzicht vanop het schoolplein

het, euhm, monument voor de school

Regreso al futuro

Na een deugddoende vakantie van 3 weken in België, waarbij ik mijn eerste scoutsvergadering van het seizoen 2006-2007 heb meegemaakt, een redelijk dronken nieuwjaar achter me heb gelaten en zelfs nog een opperfunky James Brown tributeconcert voorgeschoteld kreeg, ben ik nu terug in Valencia verzeild. Van de vooraf verwachte vreemd-om-iedereen-terug-te-zien-momenten en de eigenlijk wel op voorhand wetend en zelf negatief beantwoorde zou-er-iets-in-Hove-veranderd-zijn? vraag, was er geen sprake. Na 5 minuten leek het of ik nooit was weggeweest en zat ik alweer aan het belgisch bier en was een bezoek aan de Swa (tkappeleke was gesloten) niet ver weg.

Nu ben ik dus in een dag van een goeie 10° naar 21° verhuisd. Palmbomen fladderen terug vragend naar aandacht met hun bladeren in de wind en de spaanse taal vindt moeiteloos de weg naar mijn mond. Hoe kunnen we deze hoogmis van verrukelijk vrije gevoelens beter vieren dan gewoon af te spreken met erasmusvrienden. Ondanks de toon van dit emotioneel belachelijk woord, was het weer een leuk weerzien en werden stilaan alle meegebrachte cadeaus en souvenirs uitgedeeld. Ook Juansa en Pepe toonden hun blijdschap door luidruchtig in de inkomhal een springende en roepende kring te vormen.

Spijtig genoeg is deze ene maand van plezier en pure verrukking er ook een van leren en examens. De party-time en cocktailprobeerselavonden zijn stilaan aan het wegdeemsteren en maken plaats voor afscheidsfeesjes. De sfeer daar zal dus(alvorens drank de overhand neemt) op een laag pitje staan. Desondanks mogen we niet treuren, moeten we dag voor dag leven, moet ik wel echt nogeens een match van Valencia in hun opperlelijk stadion gaan zien en moet ik dringend tegen Pepe zeggen dat hij mij niet al meezingend met scheve radionummers mag wakker maken.

Als extraatje geef ik jullie nog een leuke set aan foto's die voor velen natuurlijk maar gewoon het gevoel: "heey een hoop mensen en jasper" zal oproepen. Voor de toch een beetje geïnteresseerden, waaronder vast en zeker de mama zal zitten die wel graag wil weten met wat voor mensen Jasper uithangt, alsjeblief!