triokes, ontmoeting met penelope cruz en kotsen door teveel drank

zijn dingen die ik spijtig genoeg nog niet heb meegemaakt. Wel heb ik de voorbije twee weekends enkele koten bezocht beginnend in sobere toestand en eindigend in iets minder sobere.

Vorig weekend zaterdag was het een etentje bij de portugezen (voor de verandering) dat al snel uitmonde in drankspelletjes met dierengeluiden, handgeklap en zat geklap. De dag erna vond de mythische match Real Madrid-Barcelona plaats. Je kan je onmogelijk inbeelden hoe voetbal leeft hier in spanje. Deze match was dus the top of the bill en werd al van weken op voorhand aangekondigd (enkel te zien op canal+). Gelukkig kenden Juansa en Pepe een of andere spaanse vriend met Canal+ die die avond dus de populaire mocht uithangen. 8 spanjaarden en een belg, 4 fans van Real, 5 van Barça, veel drank, boef en sfeer. Voetbal gaat hier gepaard met roepen, trekken, emotie en ruzie en dan hebben we het wel degelijk over de supporters voor hun tv. Real won met 2-0, Juansa, Jasper en Pepe gingen in stilte naar huis.

vrijdag was het weer van dat, dit keer was het een kotfeesje bij 2 andere portugezen die ook nog met 2 finnen en een fransman op kot zitten. Elke huisbewoner nodigde zijn portie vrienden uit en het kot werd dus gevuld met 80!! man. Bewegen was moeilijk, drinken blijkbaar gemakkelijk en al snel veranderde het feestgewoel in ongelooflijke sfeerbetuigingen die de buren overtuigden om toch maar de politie te bellen. Dit werd ons alvast verteld toen we met zen allen naar buiten strompelden. Na een bezoek aan de wijk Carmen(de caféwijk) ging een beperkte groep terug naar het kot om aldaar nog wat verder te feesten. Om 7u 's ochtends begon Jasper aan een moedige staptocht naar huis. Onderweg werd hij tegengehouden door 4 spanjaarden op een terrasje (om 7u 's ochtends zijn der nog/al terraskes open!) "Erasmus zeker?", "euhm ja", "pintje?"... en zo werd de avond nog een uurtje gerekt. Deze 4 onbekende spanjaarden hebben mij nog een uurtje getrakteerd en mijn feest compleet gemaakt.

Morgen is het Chelsea-Barcelona, vanaf nu kan je commentaren posten zonder dat je lid hoeft te zijn en ik heb een nieuwe gsm met bijbehorend nummer: (we zijn laag gezakt) 663572157.

voor de jaloersen onder ons: vandaag was het even een hittegolf (30°), maar vanaf donderdag begint de herfst. De temperatuur zal dus geleidelijk aan zakken naar 22°.

Dronkenschap en tornado's

Valencia, stad van de eeuwige zon alwaar palmbomen wuiven in een warm briesje en waar slechts 30 dagen geteisterd worden door regen. Niet dus. Eergisteren werd Valencia geteisterd door een stevig onweer met bijbehorende hagel en zelfs een tornado. Maakt da mee, en dit alles op een goeie 5 kilometer van mijn deur. Het zal wel iets te maken hebben met de warmte hier en de botsing van warme en koude luchtstromen, maar al bij al zijnder slechts enkele daken vernield en zijn wij gespaard gebleven.













Valencia stad alwaar huizen worden verkocht via briefjes aan de muren en aan telefoonpalen, waar elk weekend wel een vuurwerk plaatsvindt (gewoon omdat ze dat leuk vinden), stad waar onzen goedheilige bebaarde man een nobele onbekende is (logisch maar toch vreemd dat die dan elk jaar vanuit spanje komt), stad waar vrouwen even grote fan zijn van voetbal als mannen (wat een droom) en de stad alwaar dronkenschap van kotgenoten genadeloos wordt afgestraft.

Het was een leuke woensdagavond, ik en Pepe waren op stap met 4 italianerkens en we kwamen juist uit een club toen Pepe, die zich eerder in de drank had gestort, een stoot kreeg van 4 andere spanjaarden, die ook een stevig drankluchtje verspreiden. Na een 5 minuten lange discussie waar ik geen reet van begreep kwam een van de 4 mannen naar voren om in een flits Pepe een goeie mep te geven. Dit was blijkbaar het teken om zich met zijn vieren op mijn "zwalpende" kotgenoot te storten. 4 minuten later en veel trek-,roep-en duwwerk van mij (wat op zich weinig nut had) gingen de 4 yo's verder op hun weg en mochten de 4 geshockeerde italiaanse meisjes hun zakdoekjes aan Pepe doneren. Al bij al had hij enkel een bloedneus, had ik bijna niets en werd het toch nog "een leuke avond" (in de mate van het mogelijke).

Voor de geïnteresseerden zal ik ook nog even mijn lessenrooster mededelen:

maandag: 8.30-10.30: programmación RTV
10.30-12.30: dirección de actores

dinsdag: 8.30-10.30: programmación RTV
10.30-12.30: dirección de actores

woensdag: 15.00-17.00: creación valor marca
17.00-19.00: planificación de medios

donderdag: 12.00-14.00: creatividad
17.00-19.00: creación valor marca
19.00-21.00: planificación de medios

vrijdag: 12.00-14.00: creatividad

Tvalt allemaal heel goe mee, alleen dien donderdag tot 21.00 das echt afzien. Honger, vermoeidheid,... maar we pakken het er graag bij! Het niveau in onze school is enorm professioneel (talen buiten beschouwing gelaten), het zijn allemaal bekwame leerkrachten die ook veel medewerking van de klas verwachten. Ook de grens tussen leerkrachten en leerlingen is hier veel minder groot, je wordt verwacht om ze met de voornaam aan te spreken en ze gaan weleens mee een pintje pakken.

Over een goeie 10 dagen krijg ik een 6 dagen durend bezoek van Tine en Fien!! dit even terzijde. De muziek is hier, als we even niet aan flamenco denken, van een betrekkelijk goedkoop/commercieel niveau. De aan te raden dowloads zijn: "me voy" van julieta venegas, "labios compartidos" van mana, "besos" van el canta del loco, "por la boca viva el pez" van Fito y Fitipaldis en "quien me iba a decir" van david bisbal. De tv biedt hier niet meer of minder aan dan in België. Ik spreek hier dus over Idool, Gran Hermano (big brother), da spel met die dozen van Felice, Lost, Grey's Anatomia, los Simpsons, Padre familia (Family guy) en een stevige dosis gedubde films en series. Het stomme hieraan is dat wanneer er bijvoorbeeld een liedje gezongen wordt, dit niet gedubd wordt. De protagonisten veranderen dus even van stem...

dit is het voor vandaag, voor diegenen die dit lezen: bedankt!

Barcelona

Vorig weekend ben ik dan toch naar Barcelona gegaan. Even getwijfeld in verband met gelduitgaves en dergelijke maar ik werd al snel overhaald door mijn medereismakkers. Deze waren Tiago, Gustavo en Telma (alledrie portugezen) en Francesco (Italiaan en lul bleek ook later). Woensdagmiddag vertrokken we met een gehuurde auto, de radio op spaans-emotionele nummers (Francesco wou niet anders) voor een rit van 6 uur naar Barcelona. Gustavo was de chauffeur en had geen problemen met het spaanse verkeersritme (dit houdt in: rijstroken en lichten zijn van minder belang dan vooruit gaan).

Zo'n 6 uur later kwamen we aan, gingen we op zoek naar een hostal en natuurlijk bleek het eerste dat we bezochten in onze prijs-kwaliteitstour het beste. Het weer zat niet meteen mee, want de eerste 2 dagen viel de regen met bakken uit de lucht, wat barcelona een nogal sombere indruk gaf. In de 4 dagen hebben we vlotjes den toerist uitgehangen en zo wat alles bezocht wat er te bezoeken valt in Valencia (buiten Camp Nou) en hebben we 4 dagen met de grillen van Francesco moeten afrekenen. Deze goedgezette Italiaan bleek enig kind te zijn van 2 hoteleigenaars en was het dus gewoon om altijd in de watten gelegd te worden en altijd zijn zin te krijgen. Dit resulteerde dus in een ik-wil monoloog waar een kleuter jaloers op kan zijn. De eerste dag dachten we waarom niet? De tweede dag begonnen we hem te negeren, de derde dag kwam hij te weten dat hij terug moest naar Italië om te helpen in het hotel en omdat hij hier niet kan studeren (enkel feesten yeeeeah) en de 4de dag hebben we hem niet echt meer gesproken.

Ondanks deze kinderachtige Don Panzani, hebben we ons wel enorm goed geamuseerd, ene keer goe gaan feesten in een privé club en de laatste 2 dagen nog aan een 25° kunnen doorbrengen. Het gevoel na Barcelona? Gaudi is nen held!

foto's!

Altijd maar praten en praten maar geen foto's: daar moeten we verandering in brengen daarom: foto's!







deze 3 spanjaarden heten Tony, en Juansa en Pepe: mijn 2 kotgenoten.








De groep erasmussers van mijn school








Op het strand met 2 italianen, een duitse en Magalie, een franse.









meer strandpret! En let ook even op die wuivende palmbomen; jaja het paradijs!








Valencia by night met de portugezen: altijd feest met die mannen!










Kwam ik een van de eerste dagen toch wel een 6-vrouwen tellende groep tegen in Valencia zeker! Om dit te vieren zijn we dan maar gezellig gaan eten.






Mijn kotgenoot Pepe in zijn favoriete positie: let vooral op de linkerhand.










Het fantastische vuurwerkfestival gezien vanuit de Jardines de Turia: een drooggelegde rivier die centraal door de stad loopt en nu enkel bestaat uit tuinen, palmbomen, voetbalvelden, fonteinen met lichteffecten en joggers. Het vuurwerkfestial was trouwens prachtig. Jaja braderij Hove, daar kunde nog iets van leren!







Ik en Pepe aanwezig op het vuurwerkfestival!










Na het vuurwerk: tijd om nieuwe mensen te leren kennen! Oversocialiteid ten top met Pepe 2 Duitsen, een Zweedse en een Hollandse.

Mestalla

Mestalla is de naam van het stadium van Valencia C.F., een oerlelijk betonnen ding waar een paar van de beste voetballers van spanje hun trukskes doen. Bovendien is la Mestalla ook de plaats alwaar elke zondag een illegaal marktje plaatsvindt. Valencia is, voor moest u het nog niet weten, een broeinest van stelerij. Autoradio's, dvd spelers, cd's,... allemaal "van de camion gevallen". Maar waar ze het best om bekend staan zijn de fietsen.

Elke fiets die je hier ziet staan is vastgemaakt met 2 sloten en heeft geen zadel. "Anders zijn ze der mee weg" hebben ze mij gezegd. Maar vermits ik geen fiets heb, er wel een nodig heb en het nogal vrij stom zou vinden om er een nieuwe te kopen en die dan te laten stelen, heb ik mij geïnformeerd over "2de hands fietsen". Je kan gemakkelijk een gestolen fiets kopen voor 20 euro aan la Mestalla, deze fietsen zijn, als je er rond 6u 's ochtends naartoe gaat, van een goed merk en in goede staat. Naarmate de moeilijkheid van het stelen kan de prijs wel wat hoger zijn. Het gevaarlijke is dat ze je constant in de zak zetten en dat je pas gekochte gestolen fiets rij rap terug gestolen kan zijn.

De Valenciaanse politie zou gemakkelijk deze markt kunnen opdoeken maar integendeel lopen ze rond op de markt om te zien of er niemand iets steelt (heerlijke ironie). Als je geen fiets vindt op de markt moet je gewoon naar de uitgaansbuurten gaan, waar spanjaarden met een kniptang in hun linkerhand en een fiets in hun rechterhand u er ook een proberen aan te smeren. De basisregel van dit alles is: "stel niet teveel vragen of ge hebt problemen".

Volgende week gaat Jasper om 6u naar Mestalla om aldaar een fiets te kopen!

Olé!

Allé we zijn vertrokken, alle vakken gekozen, lessen spaans gedaan en klaar voor een week feest in Valencia. Vanaf vandaag (7 oktober) vieren al die valencianen hier een vette party ter gelegenheid van hunnen heilige. Dit houdt in dat ik slechts 2 dagen naar de les moet en dat bovendien entertainende bezigheden gepland zijn die de braderij van Hove lichtelijk overstijgen.

Vandaag ben ik dus al naar het 1ste gratis ding gegaan en dat was meteen de top van de spaanse tradities namelijk het stierengevecht. Met lichtelijk gemengde gevoelens vertrok ik met mijn kotgenoot naar de Valenciaanse plaza de torros, welke blijkbaar als een bekende (en dus goede) staat aangeschreven. Wat dit goede dan inhoudt daar bennek nog niet echt uit (tzal wel iets met een vlottere dood zijn ofzo) maar het was toch speciaal om te zien. Bij het binnengaan van de arena, een goed uurtje te laat, kwam ik nog wat fransen tegen die redelijk gedegouteerd naar huis gingen. We hebben der al 5 zien sterven konden ze nog juist uitstamelen. Een halfuurtje later ging Jasper na het zien van een stierendood met dezelfde gemengde gevoelens terug naar buiten. Op zich is het redelijk marginaal, maar het is toch ook wel indrukwekkend om zo'n beest op een klein ventje in een strak pakske te zien afstormen. Al bij al was een dood beest genoeg voor een eerste en laatste keer.

Morgenavond vindt er op zo'n kilometer van mij een groot vuurwerkfestival plaats met artiesten van de hele wereld, en van woensdag tot zondag ben ik aan het overwegen om een reisje te plannen, naar Madrid of Barcelona ofzo. Wat een heerlijke vrijheid!

De voorbije week heb ik mijn dagen gevuld met naar school gaan, kotfeesjes en op stap gaan met de mama en de papa die even een ommetje van 3600 kilometer heen en terug hebben gemaakt. De temperatuur is stilaan aan het zakken tot 26° en Spanje heeft 2-0 verloren van Zweden. Dit zal het dan zijn voor deze dagen.

nog even voor de liefhebbers mijn adres: C:/ Luis Oliag 66 p.12 46006 Valencia.
briefjes sturen mag altijd, kaartjes ook, cadeautjes zeker!